Condemned: Criminal Origins – recenzja

Nazywam się Ethan Thomas. Do niedawna jeszcze byłem agentem FBI. Wszystko się skończyło wraz z nadejściem tej feralnej nocy kiedy dostałem cynk o kolejnym zabójstwie seryjnego mordercy. Musiałem podjechać i to sprawdzić. Zdawałoby się to na rutynowe zadanie, przyjadę, powęszę, zbadam ślady zbrodni, zapakuje się z powrotem do wozu i po drodze na posterunek wpadnę jeszcze na pączka, no góra cztery. Tego wieczora jednak nic nie było tak jak być powinno. Zostaliśmy brutalnie zaatakowani, a ja zostałem dodatkowo wrobiony w zabójstwo policjanta. Ale zacznijmy od początku.

Miejsce zbrodni

Gdy przyjechałem na miejsce detektyw Dickenson już tam był. Czekał na mnie. Weszliśmy niespiesznie do budynku i podążyliśmy korytarzem. Dlaczego wszyscy przestępcy wybierają sobie takie zapadłe dziury jak ta. Odrapane mury, wszędzie pełno śmieci, szczury i mrok. Najzwyczajniej ciemno jak w dupie i gdyby nie służbowa latarka Dickensona to nawet byśmy nie zauważyli jakby jakiś ćpun nagle wyskoczyć z ciemnego kąta i poderżnął nam gardła.

Na końcu naszej wędrówki spotkaliśmy oficera Becker’a ,który to znalazł ciało podczas patrolu. Weszliśmy za nim do dużego pomieszczenia oświetlonego jedną jedyną żarówką zwisającą złowieszczo z sufitu. Wszędzie, w całym pomieszczeniu stały manekiny, jedne większe drugie mniejsze. Każdy był pozbawiony twarzy. Zamiast niej ziała czarna dziura, jakby wypalona jakimś środkiem chemicznym. I ten smród unoszący się w powietrzu. Paskudny, cierpki i zarazem słodki odór chemicznych substancji oaz śmierci. Ofiarą okazała się młoda kobieta, w wieku ok. dwudziestu kilku lat. Sądząc ze wstępnych oględzin została usadzona przy zastawionym brudną zastawą stole, naprzeciw manekina z oszpeconą nie zidentyfikowaną substancją chemiczną twarzą. Jej nadgarstki oraz kostki zostały przywiązane do krzesła przy pomocy taśmy samoprzylepnej. Dodatkowo jej twarz oraz piersi zostały skrępowane grubym, masywnym łańcuchem. Na jej skórze widać było wiele śladów bicia i prawdopodobnie torturowania. Od razu się zorientowaliśmy, że mamy do czynienie z szaleńcem.

Condemned-Criminal-Origins_obr
Po dokładnych oględzinach okazało się, że nie zginęła w wyniku odniesionych obrażeń tylko zwyczajnie została uduszona przez jakiegoś wariata, któremu nie dość, że brakuje piątej klepki to i jeszcze palca wskazującego u prawej ręki.
Podczas wykonywania podstawowych czynności i zbierania śladów nagle poczuliśmy w powietrzu dym z fajka. Początkowo myśleliśmy, że to oficer Becker dał sobie w płuco ale szybko się okazało, że on nie pali. Pobiegliśmy więc szukać jego źródła. Znaleźliśmy je nieopodal w przyległym pokoju. Niedopałek tkwił w popielniczce niczym złamany maszt na statku po burzy stulecia. Okno było otwarte. Spojrzeliśmy po sobie zdumieni. Sukinsyn bawił się z nami. Przed chwilą jeszcze był w tym pokoju. Zapewne gdy nas usłyszał czmychnął na dach. Dodatkowo odłączył zasilanie w całym budynku zapewne po to by utrudnić nam zadanie wyśledzenia go oraz dostarczenia nam jeszcze większych wrażeń.
Wiele się nie zastanawiając ruszyliśmy w pościg za zbiegiem. Rozdzieliliśmy się by mieć większe szanse go dorwać. Mi w udziale przypadło znalezienie skrzynki z bezpiecznikami i przywrócenia zasilania. Zacisnąłem więc zęby i ruszyłem by wykonać zadanie najszybciej jak się da i mieć je już za sobą.
Gdy po dłuższej wędrówce i błądzeniu wśród pustych korytarzy dotarłem, w końcu do pokoju z bezpiecznikami po przekroczeniu progu wiedziałem, że nie jestem sam. Coś się czaiło w mroku. Starałem się jak mogłem rozświetlać sobie drogę latarka ale nie wiele to dawało. Coś tam było. Przyczajone jak zwierzę, gotowe by w każdej chwili rzucić się i zaatakować. Zacząłem więc nerwowo rozglądać się i szukać tej pieprzonej puszki. Czułem, że jak jej zaraz nie znajdę coś skoczy na mnie i wbije mi nóż w plecy. Wtem znalazłem ją wciśniętą w kąt pomieszczenia. Oświetliłem ją snopem światła z latarki aby się upewnić czy aby mnie oczy nie zwodzą. Przyjrzałem się i zobaczyłem przy niej obdrapaną dźwignię ze złuszczoną, odpadającą farbą. Nie mogło być w tym przypadku mowy o pomyłce. Pobiegłem więc ile sił w nogach w tamto miejsce, by szarpnąć za uchwyt i rozświetlić mrok.

1
Gdy do niej dopadłem szarpnąłem z całych sił. Jednocześnie poczułem potężne uderzenie od tyłu, jakby ktoś chciał mi przetrącić kręgosłup. Pistolet trzymany do tej pory w ręce poleciał gdzieś w głąb pomieszczenia, a ja sam zwaliłem się na podłogę bez czucia w nogach. Wtedy go ujrzałem. Stanął na wprost mnie, podniósł moją broń i uciekł. Musiałem go czym prędzej dogonić. Miał moja broń i nie wiadomo było do czego mógł być jeszcze zdolny. Niewiele więc myśląc pobiegłem za nim po drodze wyrywając jeszcze ze ściany kawałek rurki gazowej.
Traf chciał, że ten sukinsyn sam mnie znalazł. Zaczaił się na mnie jak drapieżnik na swoją ofiarę. W momencie kiedy mnie kopał do nieprzytomności do pomieszczenia wpadli detektyw Dickenson, a tuż za nim oficer Backer. Widocznie prowadzeni moimi krzykami które wydobywały się ze mnie przy każdym uderzeniu tego psychopaty. Morderca wcale nie był zaskoczony całą sytuacją. Zwyczajnie wystrzelił do nich kilkukrotnie zabijając ich na miejscu z zimną krwią. Postanowiłem zaryzykować skok przez zabite deskami okno. Całe szczęście, że przy uderzeniu okazały się na tyle kruche, że pękły pod moim ciężarem, a ja z impetem wyleciałem na pobliską ulicę lądując na dachu jakiegoś grata zaparkowanego poniżej. Wiedziałem, że od tej pory muszę uciekać i próbować skończyć to śledztwo na własną rękę. Z mojej broni zginęło dwóch policjantów, a winę za to obarczą zapewne mnie. Musiałem działać szybko i sprawnie.

2

„Agent FBI Ethan Thomas zniknął w dziwnych okolicznościach. Jest poszukiwany po tym, jak z jego broni zastrzelono dwóch policyjnych detektywów. Mimo tego, że imię agenta nie zostało jeszcze podane prasie, lokalna policja traktuje tę sytuację bardzo poważnie i, gdy będzie potrzeba użyje siły, by złapać rzekomego zabójcę policjantów.”

Podsumowując

Tak oto wygląda początek gry Condemned: Criminal Orygins. Później jest coraz bardziej ciekawie, a zabójcą okazuje się być nie ten którego szukamy. Nie będę tu zdradzał jednak fabuły, bo to nie miałoby większego sensu. Powiem tylko krótko. Ci którym podobał się film „Siedem” i lubią podobne klimaty będą usatysfakcjonowani bo gra czerpie garściami z tego tytułu. Jest straszno, jest mrocznie. Czasem atmosfera robi się tak gęsta, że można siekierę na niej zawiesić. Jedyną rzeczą, która mi niezbyt odpowiada to jej długość. Średnio licząc tytuł ten starczy na jakieś 7-8 godzin zabawy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.